قطعه شعری کوتاه در احوال خواف

این مثنوی کوتاه و زیبابدون تصرف ارسالی یکی از دوستان عزیز به نام حکیم هستش که با تشکر از این دوست ادیب برای استفاه دوستان تقدیم شد...

ای عزیزان این سخن راازدل وجـــــان بشنوید        بهرشهرخـــــــــــــــــواف گویم تابه پایان بشنوید

 تانوای نی شنیدم غـــــــــــم سراغم راگرفت         قلب من تاریک گشت وغــــــــم چراغم راگرفت

 من که یادازخواف دارم از کویری گرم وخشک    درکنار این کویـــــــــــــــرم یادمی دارم زکشک

 جمله ازپیران شنیدم خــــــــــواف دوران اخیر     ازبیان زنگنه آن مردمعروف وشهیـــــــــــــــــــر

خواف دردوران ماضی شهرت بسیــارداشت           مردمانی باخرد شاهانی دراعصــــــــارداشت

یادزوزن یادسنگان یادخـــــــــــــــــرگردآمده      تابه جایی کاندرین نقطه خـــــــــــــردگردآمده

 ازدل خـــــــــــــوافم بزرگان زیادی خواستند      چون شهاب وزین الدین وبوشجاعی خواستند

همچوبوســــــهل آن وزیر شاه مسعودکبیر          حافظ ابـــــــــــــرو صاحب فن وهنرهای شهیر

چون مظفرچون فصیــــــح خوافی وبونصرها         چون غیاث الدین ومجــــــــــــدوعارفان عصرها

 یادآن انجیروتاکش آن انارشهــــــــــره اش           مردم آزاده وخوش گفتگو بی عقـــــــــده اش 

...........

/ 0 نظر / 56 بازدید